23.02.2020 მღვდელმონაზონი ანდრია სარია ილია II-ს

პატრიარქი საკუთარმა უგულო ქმედებებმა გახადა სამიზნე. ამ განცხადებიდანაც ჩანს, რომ ღმერთზე მეტად ადამიანების იმედი ჰქონდა ყოველთვის, რაც უცხოა სახარებისეული ცნობიერებისთვის. წლების განმავლობაში დიდი შეფასება მიანიჭა პირად მოღვაწეობას და შეეცადა ღმერთის ადგილი დაეკავებინა. იგი ვერ უძლებს სამართლიან კრიტიკას და ცდილობს არარსებულ ბრძოლაზე ისაუბროს. თავად არის მტერი საკუთარი თავის.

ის, რომ ჯაბას მხარს უჭერდა და ზვიადის მომხრეები აკრიტიკებდნენ ვისი ბრალია?

ის, რომ სახელმწიფო გადატრიალებას დუმილით შეხვდა ვისი ბრალია?
ის, რომ მამა თევდორე დახვრიტეს და ღიად არ უქადაგია ვისი ბრალია?
ის, რომ მიტროპოლიტი შიო ავალიშვილი სამართლიანი სიტყვის გამო განკვეთა, ვისი ბრალია?
ის, რომ მამათმავლები გაამრავლა ეკლესიაში ვისი ბრალია?
ის, რომ თავადაც მხილებულია პედარასტიაში ვისი ბრალია?
ის, რომ მამა გიორგი ციხეშია და არ მოინახულა ვისი ბრალია?
ის, რომ მიტროპოლიტი პეტრე უსამართლოდ განაყენა მღვდელმთავრობიდან ვისი ბრალია?
სამართლიან კითხვებს ბრძოლად როდესაც აღიქვამ, უკვე დიდ შეცდომაში ხარ და ჯობია შეინანო!