კურთხეულ იყოს საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია საბჭოთა, კგბ შნიკი, სოდომიტი, კომფორმისტი, დიდებისმოყვარე და შურისმაძიებელი ცრუპატრიარქის გარეშე. ამინ! უფალმა შეიწყალოს და შეუნდის შეცოდებანი მისნი ახლადშესვენებულ კათალიკოს- პატრიარქ ილია ll.ამინ! +მიტროპოლიტი პეტრე (ცაავა) 17.03.2026წ.
ეს საკითხი, მინიმუმ, სინოდის ფარულ კენჭისყრაზე უნდა გაიტანონ 24 აპრილს. მხოლოდ სინოდის გადაწყვეტილება ჩაითვლება კანონიკურ პასუხად. დეკანოზი ანდრია ჯაღმაიძე არ არის უფლებამოსილი გასცეს პასუხი ამ შეკითხვას. 24 აპრილს სინოდს ეძლევა შესაძლებლობა გამოასწოროს 2019 წლის 31 ოქტომბრის ანტიკანონიკური განაჩენი, მოციქულთა 25-ე კანონის დარღვევა. ასეთი უფლებამოსილება (გადახედოს წინა სინოდის მცდარ გადაწყვეტილებას) გააჩნია მხოლოდ სინოდს, და არა მოსაყდრეს, და მითუფრო, ა. ჯაღმაიძეს, ერთპიროვნულად! თეოლოგი ვლადი ნარსია 🔻💬 „უცნაურია, რომ ყოველთვის ისეთ რაღაცაზე აპელირებენ, რომელიც ეკლესიას დააზიანებს. 2019 წლის 31 ოქტომბრის სინოდის განჩინებაში წერია, რომ ის აღარ არის სინოდის წევრი. არჩევნებში მონაწილეობის მიღება და ხმის უფლება შეიძლება ბევრს უნდოდეს, მაგრამ ამის საშუალება აღარ არის მეუფე პეტრესთვის“ | ამბობს დეკანოზი ანდრია ჯაღმაიძე TV იმედთან საუბრისას. 🔴 ყოფილი ჭყონდიდელი ეპისკოპოსი პეტრე ცაავა სინოდის სხდომაზე დასწრებასა და ახალი კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევნებში მონაწილეობის უფლებას...
წმინდა წერილში წარმოდგენილი, სინას მთის ძირში მდგომი ხალხის ისტორია ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დრამატული და ამავე დროს მუდმივად განმეორებადი ანთროპოლოგიური სურათია. მოსე ადის ღმერთთან შესახვედრად, ტრანსცენდენტურ რეალობასთან დიალოგისათვის, ხოლო ქვემოთ დარჩენილი საზოგადოება ვერ უძლებს დროის სიცარიელეს, მოლოდინის ტვირთს და უხილავი ღმერთის სიჩუმეს. სწორედ ამ სიჩუმეში იბადება კერპი. ამ პასაჟში ოქროს ხბო უბრალოდ კერპთაყვანისმცემლობის ეპიზოდი კი არაა, არამედ ეს არის ადამიანთა კოლექტიური ფსიქიკის რეაქცია გაურკვევლობასა და ობლობის კომპლექსით გამოწვეულ "დაუცველობაზე". როდესაც ღვთიური რეალობა თვალსახილველ სივრცეში არ ჩანს, ადამიანი ქმნის მის ხელშესახებ ანალოგს. ესაა ფაქტობრივად ღრმა ეგზისტენციალური შიში: ღმერთს თუ არ ესმის და არ მპასუხობს, მაშინ მე თვითონ შევქმნი ღმერთს, რომელსაც პასუხისმგრბლობას ვკიდებ, ვხედავ და ვეხები! თეოლოგიურად, ეს არის ტრანსცენდენტის იმანენტიზაციის მცდელობა, როცა ღმერთის დაყვანა მატერიალურ, მართვად და პროგნოზირებად ფორმამდე ხდება. ფსიქოლოგიურად კი ესაა კოლექტიური რე...
Comments
Post a Comment